آه ای قصه گوی پیر شب

از نسیم نغمه‌ی شاد پرندگان

در پنجره‌ی روشن صبح بگوی،

بانگ کلاغ و مرغوای جغد،

پرده‌ی گوش باغ‌ را،

دریده است.

به مهستی شاهرخی

دیوارها را عقب تر نگه دارید

به تنفس نیازمندیم

تاریخم انقضا شد

به امروز نیازمندیم

نیازمندیهایت را ورق بزن

واکسن اضطراب در چند ماهگی

رمان "خاور" به دو دوره ی تاریخ معاصر ایران، پیش از 1357 و پس از آن، می پردازد. نویسنده در این کتاب به ترسیم زندگی خانوادگی و اجتماعی سه نسل از زن ایرانی، مادر بزرگ، مادر و دختر می پردازد، چند همسری و زن ستیزی اسلامی را می نمایاند،  تضادها و تابو ها را در فضایی مرد سالارانه به رخ می کشاند و سرانجام تکاپو های نسلی سنت شکن ونو اندیش را به نمایش می گذارد. 

خیلی مختصر ذکر چند نکته را اساسی می دانم. در" دنیای نقد ادبی" و زبان جهانی دانشگاهی"، کلمات و عبارات با خود مفاهیمی را حمل می کنند که رعایت آنها در فرهنگ جهانی ضروری است. عباراتی چون "تک صدایی" و اصولاً "صدا" و "چندصدایی" و یا "زبان" در عالم نقد ادبی و به خصوص نقد تطبیقی با خود تعاریفی جهانی دارند که نمی شود آن معناها را به شیوه ای شخصی تغییر داد. در دنیای غرب، برای این کلمات و عبارات، دیکسیونرها و "فرهنگ عبارات ادبی" گوناگونی تدوین شده است که در تحصیلات دانشگاهی به کار گرفته می شود.

داونلود کتاب در بی حضوری، مجموعه شعری از افسانه خاکپور

سالهای اول تبعید، در غربتِ گرفته‌ی لندن، سال نو مسیحی که نزدیک می‌شد، بچه ها کاج می‌خواستند که چراغانی کنند. من می‌گفتم خفه، کاج مال خارجی‌هاست، ما ایرانی هستیم! بچه‌ها میزدند زیر گریه که چرا «هُویک اینا» می‌خرند؟ آنها هم که ایرانی‌اند. سرشان داد میزدم که آنها ارمنی هستند. بچه ها گریه‌کنان می‌گفتند «خوب ما هم ارمنی هستیم!»
می‌نشستم چهار ساعت برایشان فرق مسیحی و مسلمان را توضیح می‌دادم و برای فریبشان دم از مسلمانی هم میزدم! بچه‌ها می‌گفتند پس خودت اگر مسلمانی، چرا مثل مادر بزرگ نماز نمی‌خوانی؟ عصبانی می‌شدم می‌گفتم خفه! کاج خبری نیست.

خاطر جمع ميپرسد خوب شما چه كار ميكنيد؟

ميگويم نويسندگي.

ميگويد نويسندگي كه واسه فاطي تمبون نميشه ، پس كسب و كار چي؟

ميدونيد؛ دختر بزرگ من مسئول خريد و فروش يك شركت بزرگه، كارمندان زير دستش بدون اجازه ش آب نميخورن، ماهي هفت هزار اورو در آمد دارده، هرروز صبح راننده شركت ميآ د دنبالش ؛ پسرم بازرس مالياتي سه شركت ژاپنيه ، من واقعا از موفقيت آنها حظ ميكنم ، من كلي براشون خرج كردم ، فرستادمشون مدرسه امريكايي، و حالا تو اين كشور موفق ان و خدا رو بنده نيستن و خدارو شكر جاي مهمي دراین جامعه دارن.

در هجو حجاب و چادر