در این ماه دو فیلمساز برجسته از میان ما رفتند، ارنست اینگمار برگمان و میکل آنجلو آنتونیونی.

هم نسلان من در ایران این شانس را داشتند، که نه فقط با نام این دو فیلمساز بلکه با آثار این دو هم مانوس شوند، تا آنجا که بیاد می آورم برگمان سفر به ایران نداشته است اما آنتونیونی یک بار به هنگام برگذاری جشنواره جهانی فیلم تهران میهمان دفتر جشنواره بود و در یک کنفرانس مطبوعاتی هم حضور یافت. در ایران آثار برگمان بیشتر در کلوب های سینمایی عرضه می شد اما برنامه دو تلویزیون ملی ایران با دوبله  چند فیلم مهم برگمان  و نمایش و همراه با تفسیر آن از شبکه دوی تلویزیون قدمی برای خارج شدن این فیلمها از دایره بسته سینه کلوب ها برداشت، برخی از کارهای آنتونیونی به اکران عمومی هم راه یافت، اما به هر حال و بطور کلی این گونه آثار نمی توانست در سینما ها زیاد دوام بیاورد، سینماهای برخی از شهرها که اصلا در تسخیر فیلمفارسی یا همان سینمای متداول آنروز بود و بسیاری از آثار با ارزش سینمای جهان به اکثر شهر های ایران راه نداشت، این آثار بیشتر در کلوب های سینمایی که در تهران فعالیت می کردند نمایش داده می شد.

فکرتان خواب می بیند
بر بستر مغزهای وارفته
خوابش
نوکران پروار را می ماند
بر بستر آلوده
باید برانگیزم جل خونین دلم را
باید بخندم به ریشها
باید
عنق و وقیح
ریشخند کنم
باید بخندم آنقدر
تا دل گیرد آرام
بر جان من نه هیچ تار موی سفید است
نه هیچ مهر پیرانه

ماجرا جوی اندیشه‌ها

«مروري بر جهان داستاني رمون كنو

به انگيزه انتشار اولين كتابش در زبان فارسي»

"برای من خواندن، شیوه‌ای برای زندگیست. فکر می‌کنم تنها سرنوشت ممکن برای من حیاتی ادبی بود. نمی‌توانم خودم را در جهانی بدون کتاب تصور کنم. من به کتابها محتاجم. آنها همه چیز من هستند." خورخه لوئیس بورخس

خورخه لویی بورخس در ویکیپدیا 

گفتگو با بورخس در مگزین لیته رر

گفتگوی مگزین لیته رر با بورخس  درباره داستان "الف"/ برگردان سعید کمالی دهقان

گفتگوی ریتا گیبرت با خورخه لویی بورخس/ برگردان: نازی عظیما

بیوگرافی بورخس به همراه سه داستان کوتاه: شکل شمشیر/ اما زونز/ گنج نامه

«آزاد»

جانْ آزادم، مِهرْ حَلال،
مازادِ كارخانه...

هندسه ام تحليل مي رود:
مادرم شبيهِ مو
دستم مُچ نمي شود

ای حاکم ِ شـرع ، دزد و کلاّش تـویی !

بدکار ِ جهان ، بگویمت فـاش ، تویـی !

خود اَفــســد ِ مُفســـدان ارضــی باللــُه

خاک ِ عـَدَمت به سر که اوباش تویی !

تلماخوس عزیزم

جنگ تروا

اکنون پایان یافته، برنده‌اش را به خاطر نمی‌آورم.

بی‌شک یونانی‌ها بودند، زیرا فقط آنها می‌توانند این همه مرده را

چنین دور از سرزمین خویش وانهند.

هنگامی که ما وقتمان را آنجا تلف می‌کردیم،

به نظر می‌رسد پوزییدون ِ پیر، فضا را کش می‌داد و گسترش می‌بخشید.

نمی‌دانم کجایم یا این مکان کجا می‌تواند باشد.

به نظر می‌آید جزیره‌ای باشد آلوده

با بوته‌ها، بناها، و خوکهای خُرخُرو

باغی دستخوش علفهای هرز؛ ملکه‌ای، کسی.

علف و سنگهای عظیم … تلماخوس من!

همه‌ی جزیره‌ها، به چشم یک آواره، شبیه یکدیگرند.

ذهن در شمارش موجها به اشتباه می‌افتد.

چشمان رنجه از آفاق دریا به اشک می‌نشینند.

گوشت ِ آب گوشها را می‌انبارد.

نمی‌توانم به یاد آورم که جنگ چگونه به پایان آمد؛

حتی به یاد نمی‌آورم که تو چند ساله‌ای.

به اورهان پاموك و ارسلان فصيحي براي «زندگي نو»

رنگ از اتوبوس بزرگ تر است

آب از تشنه عميق تر

دنيا رو به چرخ مي آيد

دنيا رو به چرخ...

گابریل گارسیا مارکز  در ویکیپدیا

گفتگوی مگزین لیترر با گارسیا مارکز درباره صد سال تنهایی

حرفه: گفتگوی پلینیو مندوزا با مارکز

کتاب صد سال تنهایی/ درباره صد سال تنهایی در ویکیپدیا/ خلاصه صد سال تنهایی/  صد سال تنهایی از نگاه میلان کوندرا

مارکز زنده است که روایت کند

گزارش یک آدم ربایی به قلم مارکز

سیزده نکته برای زندگی

مردي که در خواب است*

مروری بر آثار ژرژ پِرِک، نويسنده معاصر فرانسوی 

 ژرژ پِرِک (1982-1936) بي گمان يکي از جالبترين و در عين حال تأثيرگذارترين نويسندگان معاصر فرانسوي است. مرگ نا به هنگام او بر اثر سرطان در 46 سالگي, بي شک فرصت هاي فراواني را از اين نويسنده بااستعداد گرفت اما در همين زمان کم نيز آثار پرک در فرهنگ معاصر فرانسه ماندني, تأثيرگذار و هدفمند بوده است.

ژرژ پرک مدتها طراح جدول کلمات متقاطع در يکي از روزنامه هاي مهم پاريس بود و بي دليل نيست که در آخرين و مهمترين کتابش «زندگي, روش استعمال», از قهرمان اصلي خود «بارتلبوت» يک دوستدار حرفه اي «پازل» مي سازد. بدين ترتيب آثار پرک شديداً تحت تأثير بازي با واژگان قرار دارد و اين بازي قبل از هر چيز يک بازي بينامتني است.

مراسمی ساده و صمیمی برای آن غول زیبا

چند کلیپ به یاد شاملو و با صدای شاملو