گریزگاهی می­جویم

پیش تو

از خویش

گریزگاهی برای این دست های خالی از صلح

تا به ترس های من

خیره نشوند.

براستى ما زنان معطل مانده ايم و نمى دانيم كه اينهمه لطف و مهربانى و زبان آورى و نيك گفتارى و خوش سخنى و شيرين دهنى و و نكته پردازى و راز آميزى را از سوى شاعران، انديشه ورزان و سخن سنجان ادب فارسى چگونه جبران كنيم!

خانم آریانه یاوری به تازگی مجموعه شعر "کالسکه مرد سیاهپوش" را در آلمان به چاپ رسانیده است. "کالسکه مرد سیاهپوش" شامل شصت و سه قطعه شعر در صد و چهار صفحه است. 

آدرس سایت خانم یاوری در پایان مطلب ذکر شده است. برای تهیه کتاب با خانم یاوری تماس بگیرید.

با هم شعر  جدید"باید آتشی افروخت" را از آریانه یاوری می خوانیم.

به تازگی نمايشی از ياسمينا رضا نمايشنامه نويس فرانسوی که با نمايشنامه هنر شهرت جهانی یافت، در لندن بر روی صحنه رفته است. در اين نمايش که خدای کشتار نام دارد، رالف فاينس، هنرپيشه معروف انگليسی که در فيلم هايی چون بيمارانگليسی و هری پاتر به ايفای نقش پرداخته و تاکنون دو بار نامزد جايزه اسکار شده است، بازی می کند.

این داستان بر اساس گزارش «ایجاد تغییرات در زندانهای حکومت اسلامی» و استحاله ی بازجوهایی که بعدها هنرمند و فیلسوف و فیلمساز و کارگردان و طنزنویس و... چند تا نقطه شده اند، نوشته شده است. اصلا این زندانی از «خودی»هایی بوده که زندانی ی «خودیها» شده و از همان زندان چندبار در پالتاک شرکت کرده، تئوری بافته، کتاب منتشر کرده، با صدای امریکا مصاحبه کرده و عکس به بیرون زندان رد کرده است. در مرخصی هم به شهر مونیخ تشریف آورده و چند صباحی اینجا آبجو به نافش بسته است. خوانندگان از لحن محترمانه ی بازجوی... عزیز... چیز... تعجب نکنند!!

چند شعر از کتاب ما با تشنگی پیر می شویم اثر شهرزاد (کبری سعیدی) و متن کامل کتاب "ما با تشنگی پیر می شویم" در سایت ایران جازما

می خواهم آب شوم، آب

تا به سرچشمه های نخستین ام

بازگشتی باشد.

بوف کور بی تردید تنها- آری تنها- شاهکار داستان نویسی یک ایرانی است که زیر جلدهای رنگ وارنگش همچنان چاپ می شود و نام سحرآمیز فراموش نشدنی اش تا ابد توی دالان های تاریک و نمور ذهن ما حک میشود. کسی نیست که با دیدن یک جغد یاد این شاهکار هنری نیفتد و یا با شنیدن موصوف خنزر پنزری دوباره هوای گنگ بوف کور در ذهنش جولان ندهد. یقین دارم که تخم لق ترکیبات  زن لکاته و زن اثیری را راوی بوف کور. در دهان منتقدان و اندیشمندان همیشگی ما انداخت.

می ترسم. کتابت را گذاشته ام جلوم که از روش قصه بنویسم. چند نفر از روی کتابت قصه نوشته اند. یعنی تو را کپی کرده اند و حالا کارشان شده است قصه نوشتن. من هم میخواهم قصه بنویسم، اما ایده ای ندارم. دارم قصه ی تو را رونویسی میکنم. اصلا هیچی به فکرم نمیرسد. چند جمله نوشته ام که همه اش عین قصه ی توست. کدام کتابت، یادم نیست، ولی دارم از روی نوشته ات، از روی قصه ات رونویسی میکنم. بعد تو را میبندم. این که نشد کار.