هرگز فراموش نمي‌کنم آن اندام ظريف و قيافة محجوب و چهرة جذاب را که هر روز در ساعت 12 با تبسمي گيرا وقتي براي رفتن به سفره‌خانة بانک از جلو ميز من مي‌گذشت غالباَ کمي مکث مي‌کرد و مي‌گفت:« پا نمي‌‌شي بري تغذيه؟» يا« تو هنوز نشسته‌اي؟» آن وقت با عجله براي اين که با او به سالن غذاخوري بروم کارهاي روي ميزم را جمع‌وجور مي‌کردم و با او به راه مي‌افتادم. با هم قدم‌زنان و صحبت‌کنان از باغ بانک عبور مي‌کرديم و به سالن ناهارخوري که در گوشة نسبتاَ دوردست باغ واقع بود می‌رفتيم.

هدايت در بانک ملی - حسن قائميان

در گرامیداشت بیست و هفتمین سالروز جانباختن سعید سلطانپور

تا كه در بند یكی بندم هست

با تو ای سوخته پیوندم هست

اگر چه در تب تند شكنجه  میسوزم

ز خون ریخته خورشیدها می افروزم

 

هذیان می‌گفت. پزشکان گفته بودند نشانه‌ی التهاب مغزی است؛ و همه‌ی همکارانش که دو سه نفری، از آسایشگاه بازمی‌گشتند، جایی که ملاقاتش کرده بودند، همین را تکرار می‌کردند.
چنین به نظر می‌رسید که انگار از دادن آن خبر با استفاده از اصطلاحات علمی که چند دقیقه پیش از زبان پزشکان شنیده بودند، به برخی از همکارانی که دیر کرده و سر راه به آن‌ها برمی‌خوردند، دست‌خوش رضایت خاصی می‌شدند:
ـ جنون، جنون
ـ ورم مغزی
ـ التهاب غشاء مغز
ـ التهاب مغزی

بقیه داستان را در سایت فیروزه بخوانید/ لوئیجی پیراندلو/در ویکیپدیا  زندگینامه/ سایت پیراندلو

«بارتولينوفيورنزو» همان روز اول از نامزدش اين‌طور شنيد:
- لينا، نه! در حقيقت اسم من لينا نيست. من کارولينا نام دارم. اما بيچاره آن مرحوم مرا لينا صدا مي‌کرد و اين اسم بروي من ماند.
بيچاره آن مرحوم « کوزيموتادي» شوهر اولش بود.
  - خوب!
لينا شوهر سابقش را به نامزد تازه‌اش نشان داده بود، زيرا عکس کوزيمو هنوز بر ديوار مهمان‌خانه روبروي نيمکتي که بارتولينو نزديکش مي‌نشست قرار داشت، کوزيمو در اين عکس بزرگ و زنده و طبيعي، تبسمي‌بر لب داشت و با کلاهش سلام مي‌داد. بارتولينو هم بلا اراده سر را به علامت جواب سلام تکان می‌داد.

متن کامل داستان بيچاره آن مرحوم - لويجي پيراندلو/ / لوئیجی پیراندلو/در ویکیپدیا  زندگینامه/ سایت پیراندلو

چنگیز آیتماتوف، نویسنده معروف قرقیز، سه‌شنبه (۱۰ ژوئن) در بیمارستان شهر نورنبرگ آلمان درگذشت. «جمیله» و «اولین معلم» از جمله آثار این نویسنده معروف هستند. مردم قرقیزستان، آیتماتوف را پدر معنوی خود می‌دانند.

مشخص کن که برای تو چه جالب است، جالب ترین موضوعات را در زندگی ات پیدا کن، و از نگاه خاص خودت بنویس. بزرگترین مزیت ها در صنعت نشر این است که ما مالک داستانیم و تنها ما می توانیم بنویسیم. از این فرصت باید استفاده کرد.

۲/ با گفتن جزئیات، صحنه ها را تأثیر گذارتر کن.

به خواننده ات تصاویر ذهنی با شکلی همه فهم عرضه کن. سر و وضع شخصیت ها را به خواننده ها یاد آوری کن و نشانه ای از شخصیت ها بده، آنها سریعآ پیدایش می کنند. این باعث می شود عمل داستانی ات حس واقعی به خود بگیرد و خواننده در داستانت غرق شود.

ده نکته برای نوشتن داستانی در حد انتشار را در کافه داستان بخوانید

طنز یکی از گونه‌های ادبی و هنری تفکر انتقادی است. طنز سرشتی انتقادی دارد و به گفته‌ی چرنیشفسکی : طنز، آخرین مرحله‌ی تکامل نقد است. طنز، تصویر هنری ِ جمع تناقض‌ها و تضادهای درونی و بیرونی انسان و جامعه در لحظه و تاریخی واحد، با بیان و لحنی نیش‌خند آفرین است. طنز پرداز نیک می‌داند که جمع تناقض‌ها و تضادها درآن ِواحد در منطق صوری امری محال است، اما قلم‌رو طنز پرداز زنده‌گی اجتماعی است، قلم‌رویی که هر آن ِ واحد آن، جمع تناقض‌ها و تضادهای درونی و بیرونی است.

متن کامل مقاله را در کلک خیال انگیز نیما طاهری بخوانید

شما در نوشته هاتان، هرگاه که به مسئلهً خط پرداخته اید، همواره به اصلاح نظر داشته اید نه به تغییر. چون تغییر را کاری پر دردسر ارزیابی کرده اید. حال که اصلاح یک امر شدنی است، از نظر شما مهم ترین نقص خط فارسی کدام است، ‌به زبان دیگر مهم ترین اصلاحی که باید یا می تواند صورت گیرد کدام؟

من قبلا فکر می کردم اصلاح خط فارسی ممکن است و حد اقل اصلاحی که پیشنهاد کرده بودم این بود که سه علامت برای سه مصوت زیر و زبر و پیش، در زنجیرۀ خط وارد شود. ولی حالا نظرم را تغییر داده ام.

«املی نوتومب» سال ۱۹۶۷ در «کوبه» ژاپن به دنیا آمده، جایی که بستر روایی رمان‌های «ترس و لرز» و «نه از آدم، نه از حوا» و بسیاری از کتاب‌های دیگر او است. کشور عجیب و اسرارآمیزی از دنیای شرق که فرهنگ و آداب و رسوم‌اش با غرب و به خصوص فرانسه زمین تا آسمان فرق می‌کند. یکی از ویژگی‌هایی که داستان‌های «نوتومب» را خواندنی کرده، همین پرداختن به دنیای عجیب آداب و رفتار دنیای شرق است و همه‌ی این‌ها ریشه در کودکی «املی نوتومب» دارد. خود او درباره‌ی کودکی‌اش می‌گوید: «من از پدر و مادری بلژیکی در ژاپن به‌دنیا آمدم. والدینم دیپلمات بودند و به همین خاطر تمامی کودکی و جوانی من در خاور دور و چه بسا در آمریکا گذشته است.

گفتگوی سعید کمالی دهقان با آمیلی نوتومب

این فراخوان یک جایزه ی ادبی مستقل است که می خواهد متفاوت نیز باشد

متن کامل فراخوان جایزه ادبی

«عطر سنبل عطر کاج» ترجمه کتاب Funny in Farsi نوشته فیروزه جزایری دوما که مجموعه­ای از خاطرات نویسنده است (تقریبا) که از هفت سالگی به خاطر شغل پدر از ایران-آبادان به آمریکا مهاجرت کرده برای همیشه ساکن آمریکا می­شود. سرتاسر کتاب ماجراهای جالبی را تعریف می­کند که برای فیروزه و خانواده­اش در آمریکا رخ داده است و قلم نویسنده به آن رنگ و بوی طنز بخشیده است.

این کتاب در دو سال اخیر یکی از پرفروش­ترین کتاب­های آمریکا بوده و توانسته به خود را به عنوان یکی از برندگان جایزه تربر، معتبرترین جایزه کتاب­های طنز آمریکا معرفی کند.

عکس فوری عشقبازی، مجموعه شعری از شیدا محمدی است، کتابی در هفتاد و دوصفحه که به صورت زیرزمینی در ایران چاپ شد و پخش می شود. شیدا محمدی در ابتدای کتاب خود نوشته است:

بیداری، خواب

بیداری، خواب

بیداری

همه را از نفس افتاده ام

اما هنوز به شعر نرسیده ام

عکس فوری عشقبازی، همچنانکه از نامش پیداشت مجموعه ایست از اشعاری که به سه موضوع می پردازد: عکس و فوریت و عشقبازی.

جینا نهایی در تهران در خانواده‌اى يهودى به دنيا آمده  و از سال ۱۹۷۷ در آمريكا زندگي مى كند. از او تاكنون رمان هاى متعددى به زبان انگليسى منتشر شده كه بيشتر آنان به زبان هاى مهم اروپايى از جمله آلمانی نیز ترجمه شده‌اند. جينا نهايى به تازگی برای معرفى آخرين رمان خود با نام «باران خزر» به آلمان آمد و برای دویچه وله نیز این فرصت فراهم آمد که با او درباره زندگی و آثارش به گفت‌وگو بنشیند.

"مارك لوی" - نويسنده‌ي 46ساله‌ي فرانسوي - خالق رمان‌هايي است كه تاكنون به 39 زبان دنيا ترجمه شده و 15 ميليون نسخه فروش داشته‌اند. يكي از رمان‌هايش هم مورد اقتباس سينمايي "استيون اسپيلبرگ" قرار گرفته است. "لوی" پس از آن‌كه منتقدان ادبي او را به ‌نوشتن كتاب‌هاي «پول‌ساز» و «تجاري» متهم كردند، در سال 2000، از فرانسه به‌ لندن رفت؛ اما به‌گفته‌ي ناشر آثارش، پرمخاطب‌ترين نويسنده‌ي فرانسه است. پرمخاطب‌ترين نويسنده‌ي معاصر فرانسه گفت: «جرأت اين را ندارم كه خودم را يك نويسنده بنامم».

فريدون آدميت، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران، روز شنبه ۱۰ فروردين ماه ۱۳۸۷، در سن ۸۷ سالگی در بيمارستان «تهران کلينيک» درگذشت.

او از زمان انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ تا زمان مرگ خانه نشين بود. در اين سال ها در منزل او، در محله يوسف آباد تهران تنها به روی تعداد معدودی از روزنامه نگاران و نويسندگان باز بود.

فريدون آدميت بخش اعظم عمر خود را صرف تحقيق در باره تاريخ انديشه مشروطه و معرفی انديشمندان آن دوران کرد.

امروز چهارشنبه سه و بیست دقیقه است

سیگار کشیدم

دیوار را جستجو کردم

و از پشت پنجره دیدم که برف

جهان را دفن کرده است

ولادیمیر نابوکف نویسنده روس که به آمریکا مهاجرت کرد، از چهره های ماندگار ادبیات جهان است. او در ابتدا با نام مستعار شیرین داستان نویسی خود را آغاز کرد و بعدها نام نابوکف، را بر روی پروانه ای گذاشتند.

نابوکف در ویکیپدیا

لولیتا در ویکیپدیا

زندگینامه نابوکف

نابوکف و ادبیات دهه پنجاه

واقعاً نابوکف کجایی بود/ پی یر دومرگ/ حامد یوسف نژاد

هنوز درد جایگزینی زبان را حس می کنم

نابوکف بر لبه تیغ/ امیر احمدی آریان

گفتگویی با حمید شوکت: نابوکف و اخلاق رمان