"سه پنج" از این به بعد به صورت فایل پی دی اف منتشر می شود. 

برای دریافت فایل روی لینک زیر کلیک کنید و سپس فایل را از بخش "دریافت فایل" داونلود کنید

کیسه نامه فیلترینگ 3پنج منتشر شد

 در این شماره می خوانید:

برای خواندن کتاب لطفاً روی عکس کلیک کنید روسپی و روسپیگری در شعر زنان

مجموعه شعر؛ گرد آورنده:

مهستی شاهرخی

این انجمن هیچ شرط سنی و یا جنسیتی و یا جغرافیایی و یا عقیدتی و دینی ندارد و فقط برای گردهم آیی نویسندگان مستقل و آزاد ایرانی در زیر یک چتر ایجاد شده است.

این گروه خیال ندارد هیچ کار مهم و یا خاصی بکند فقط اعلام موجودیت می کند و اعلام می دارد گروهی از نویسندگان آزاد به هیچ باند و قبیله و دولتی وابسته نیستند. نویسنده هست و نویسنده می نویسد و نویسنده زنده است و نویسنده وجود دارد و همین نویسندگان از روی ناچاری کارهایشان را می گذارند روی اینترنت که البته این کار شرف دارد به انتشار کتابی قلع و قمع شده توسط ارشاد و ارشادیان گوناگون برای درو کردن جوایز دولتی و غیردولتی و مافیایی.

برای انجمن نویسندگان آزاد و مستقل ایران هیچ جایزه ای بهتر از خوانده شدن توسط خوانندگانی ولو معدود نیست. بیاییم یک جریان زنده و جاری باشیم و مثل جویباریهای کوچک به هم ملحق شویم و رودی بسازیم که شاید بشود روزی حتی در آن قایق رانی کرد. دوستان نویسنده، ما وجود داریم و تنها نیستیم، به ما بپیوندید. نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید. طبیعی است که برای ثبت نام ذکر نام واقعی و داشتن کارنامه ای ادبی و مکتوب ضروری است.لطفاً در بخش نظرخواهی نام خود را ذکر کنید. مشخصات سایت و اسامی افراد بعداً اعلام خواهد شد.

"گرگ"

 
اگر در خود چاهي كنده باشي
به قدر ِ چاه هاروت(اين چاه را به خاطر كبوتر هايش دوست داشت)
آنوقت مي فهمي كه براي يوسف شدن
در اين پيراهن هاي دريده
بايد گرگ بود. 

اين‌كه به تو نمي‌رسم

هوايت را نمي‌كنم

اين‌كه نمي‌شناسمت

نمي‌تنمت هيچ بار

خودت را جا گذاشته‌اي

کبوتری از بازار پرنده فروشان خریدم

یک شیشه کنسرو زیتون

و پیراهنی سفید

تا شعری برای صلح بنویسم

بدنبال ِ کدام نام

 کام مقام

و فتح برج

خشمگینان

 "یازده سپتامبر "

در وهم ِ روان پریشی

فكرش را نمي توانم بكنم

روزي در زندان گوانتانامو اسير جنگي باشم

و به سربازي گمنام

كه مرا با توپ فوتبال اشتباه مي گيرد

چرا صدایمان یخ زد؟

چرا صدایمان نزد باج ستانان و زندانبانان اینچنین یخ زد؟

 و پهلوانهای خواب صعود کردند در منبرهای تزویر و ریا؟

 چرا کتاب پدر آتش گرفت؟

چه زماني بود،

زمانِ بيداري.  

باري،

در دل،  بيقراري

مي جوييد خواب را،

سراب را،

آرمانگاهي خراب را.

می خواهی بگویی نه!
همه چیزت را از دست می دهی
می خواهم بگویم نه!
چیزی ندارم که از دست بدهم

نه هوایی که در آن بربالد انسان
نه بالی به یکتایی درخور ِ پرواز

 درین شب‌ها

درین بی‌دانه ‌لانه

که بر آن می‌خُرامد مرگ

با نگاهی آمرانه

این دنیا چه هرز می دود

شب کجا می رود؟

از پرسشها دور دویده

دست بر دهانش قفل کرده

چه قدر باختم من

به يك تفاهم زرد

و هيچ ندانستم

كه از خيال سپيده

چه آفتابي گذشته است

هي بگو و بخند آهوان رم

با پشتي ي خميده

در سايه روشن تركمن

برای دختران فلات های "مرد زده"

پرنده که سکوت می کند

یک  باکره

با مشتی خواب نامه ی کاغذی در ذهن

با سر می افتد  ته  یک همخوابگی ناخواسته  

به : یاد  "فایقه" مادر افغان

واژه های برهنه و / آواز دست های تبعیدی ات/ کلمات / بیرون تو ایستاده اند/ در ارتفاعی کوچک و / از برزخ تابستانی که سنگین/ از شنیده های تو بر می گردد / چقدر زمین پست و / کمی هم ادامه خواب هایت/ همین امروز / از پی ضربه های تو / زنی عاشقانه سقوط می کند/  واژه های برهنه  و /  آواز دست های تبعیدی ات / 

"گریز ناگزیر"، عنوان کتابی است دوجلدی و دربردارنده‌ سی روایت گریز از ایران در دهه ۶۰ که به تازگی نشر نقطه در پاریس روانه بازار کتاب فارسی در اروپا و امریکا کرده است.

طی سال‌های دهه ۱۳۶۰، شمار زیادی از فعالان منتسب به اندیشه چپ و دموکرات از ایران خارج شدند، اما این ‌که آنها به چه دلایلی و چگونه از ایران خارج شدند، نکته‌ای است که با گذشت نزدیک به سه دهه از آن دوره، هنوز نسل امروز از آن چیز چندانی نمی‌داند.

بر اساس آنچه در مقدمه کتاب "گریز ناگزیر" آمده، هدف تدوین‌کنندگان این کتاب، جست و جویی برای ثبت دلایل این گریز گسترده و دادن اطلاعات به نسل امروز است.

کسانی که در کتاب "گریز ناگزیر"، خاطرات و دلایل گریزشان از ایران را روایت کرده‌اند، بیشتر کنشگر سیاسی- اجتماعی، هنرمند، نویسنده و پژوهشگر هستند که هرکدام از آنها در روایت خود از سال‌های انقلاب تا میانه دهه ۶۰، باتوجه به شعاع روابط حرفه‌ای و سیاسی و فعالیت‌های مبتنی بر علاقه و تخصص خود، تصویری از شرایط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران ارائه می‌دهند.

پاموك: من براي تبليغ كردن يك خط مشي يا نوع فكري آن هم به هر دليلي، رمان سياسي نمي‌نويسم. من تنها مي‌خواهم شرايط روحي زندگي مردم در يك شهر را تشريح كنم. نام شهر، كارس است كه يكي از دورافتاده ترين نقاط شمال شرقي تركيه محسوب مي‌شود اما به نظر مي‌رسد آيينه‌يي باشد در يك مقياس كوچك از وضعيت فعلي تمام كشور تركيه.

متن کامل گفتگو با اورهان پاموک را در سایت پندار بخوانید

و گفت‌وگوی لوموند با اورهان پاموك؛ برگردان از سعید کمالی دهقان را هم ببینید

گونتر گراس‏ اما نويسنده اى خلاق، واعظى اجتماعى، روشنفكرى سياسى و انسان‌دوستى است كه طى ساليان دراز با نظام حاكم بر آلمان درافتاده و دوبار نيز براى تغيير حكومت پا به مبارزات انتخاباتى گذاشته است. شگفت آن كه هر دو بار حزب مورد علاقه‌اش‏ قدرت را در آلمان به چنگ آورد.

نام‌اش را صدا زدند
انگار هم‌نام ستارگان بود
هر قطره‌ی بارانی در آن لحظه نام او را داشت
و هر نسیمی را می‌شد با نام او صدا زد

ما دیدیم
او را که مثل تفاهمی از میان‌مان می‌رفت
و مثل حوصله ما کم کم دور می‌شد
و سوسوی چشم ما را با خود می‌برد

بر نگاه ما
دژخیم ابری بسته بود
ابر هرزه‌گردی که نمی‌بارد
هرگز، حتا بر گلوی خدای تشنه نیز
قطره‌ای نمی‌کارد.

 پشت میله های بهم گره‌خورده،

آنجا در کنار دیوارها

 که با نگاه غم بارت

 به جشن اعدام پروانه‌ها کشانده میشوی

 نمی‌خواهم نظاره‌گر باشی!

به یاد  خفتگان خاوران

بر رد پای مادرانی که / هنوز 

از خاک تو می نوشند 

بنویسید

معجزه  سرخی و / تاراج زیستنی

بنویسید

تاوان هراسی و /

بی شکوه هلهله ای!

گونتر گراس، سرشناس‌ترین نویسنده معاصر آلمان و برنده جایزه نوبل ادبی، در آستانه هشتاد و یک سالگی، تازه ‌ترین کتاب خود را که "جعبه؛ داستان‌های تاریکخانه" نام دارد، در هفته‌های پایانی تابستان امسال منتشر کرده است.

ادبیات مردم پسند و پرفروش در ایران خوشنام نیست و معمولاً با طعنه و حمله از سوی دیگر نویسندگان روبرو می شود؛ در حالی که در غرب، هر نویسنده ای جایگاه خود و خوانندگان خود را دارد و خواندن یک اثر به معنای رد دیگری نیست، به همین منظور و برای آشنایی با این نوع ادبیات، مصاحبه ای از ر. اعتمادی را روی وب پیدا کردم و نقدی هم بر "بامداد خمار" فتانه سیدجوادی که همراه با هم منتشر می کنم تا کمی هر چیزی را سر جای خود بگذاریم و محبوبیت دیگران را با توهین و تحقیر همراه نکنیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

علیرضا روشن: آقاي اعتمادي خودتان مي دانيد که جدي هاي ادبيات داستاني درباره شما چه عقيده اي دارند. وقتي مي خواهند نويسنده اي را کوچک کنند مي گويند مثل ر.اعتمادي مي نويسي. حرف اين ها يک جور صحه گذاشتن روي اين که شما سبک خاصي داريد هم هست. شما چه تعريفي براي نوشتن داريد و به نظرتان آيا احاله ادبيات به خواص و عوام کار درستي است؟
(اين حرف ها بين من و او بي اين که شستي رکورد واکمن را فشار بدهم رد و بدل شد)
*اين عقيده را توده اي ها و چپ ها باب کردند. روس ها به خصوص از دوره پطر کبير به روش هاي گوناگون مترصد پا گذاشتن به ايران بودند. ايران براشان دروازه اي به ممالک ديگر مثل هند و آب هاي آرام بود. خزر عطششان را فرو نمي نشاند و مي خواستند از آب خليج فارس هم بنوشند. يک راه براي رسيدن به خليج فارس تفنگ بود و خونريزي و راه ديگر، سياست.
بعد از اکتبر 1917 جور ديگري خواستند به مقصدشان برسند. آن ها به جاي کشتن سواري گرفتند و سياست هاشان را از طريق هم وطنان ما پياده کردند.

ادبیات مردم پسند و پرفروش در ایران خوشنام نیست و معمولاً با طعنه و حمله از سوی دیگر نویسندگان روبرو می شود؛ در حالی که در غرب، هر نویسنده ای جایگاه خود و خوانندگان خود را دارد و خواندن یک اثر به معنای رد دیگری نیست، به همین منظور و برای آشنایی با این نوع ادبیات، مصاحبه ای از ر. اعتمادی را روی وب پیدا کردم و نقدی هم بر "بامداد خمار" فتانه سیدجوادی که همراه با هم منتشر می کنم تا کمی هر چیزی را سر جای خود بگذاریم و محبوبیت دیگران را با توهین و تحقیر همراه نکنیم.

در همان سالهای اول اقامتم در آلمان از طرح یک جشنواره ی جهانی سینمای تجربی در همین شهر با او صحبت کردم نه فقط از خطر کردن بر حذرم نکرد بلکه قول داد گوشه ای از کار را بگیرد و به قولش وفا کرد، دعوت از 16 کشور با نمایش 100 فیلم تجربی  با دست خالی کار ناممکنی بود که ممکن شد. جمشید خود در کادر داوران بین المللی به قضاوت فیلمهای جشنواره نشست. اما برگذاری این جشنواره در من که باید دوباره به کار و حرفه ام برمی گشتم نیز نیرویی کارساز ایجاد کرد، این ممکن نشد جز با همراهی و همدوشی جمشید، اما گرایش خود او به سینما برمی گشت به سالهای دورتر ..

«آينده كتابهاي من يا ديگران كوچكترين دلواپسي من است... نويسنده واقعي كسي است كه وقتي مي نويسد، كمان را تا ته مي كشد و سپس آن را به ميخ آويزان مي كند تا برود با دوستانش چيزي بخورد. تير درست، به سمت هواست، به هدف اصابت خواهد كرد يا نه؟ تنها احمقها مي توانند ادعاي تصحيح مسير تير را بكنند، يا در حالي كه از زاويه جاودانگي آن را مي پايند، پشت سرش بروند تا چند تا هل كوچولوي تكميلي به آن بدهند...»  اين جمله ها متعلق به «خوليو كور تاسار»؛ نويسنده آرژانتيني است. اين روزها به خاطر سالروز تولدش، نام اين آقاي نويسنده بر سر زبانهاست و به پاس بزرگداشت او، كتابهايش دست به دست مي چرخند و خوانده مي شوند.

 
تنها با سرزمین آرزوهای وحید موساییان که نقدی بر سنت های غلط دارد و خاموشی دریا از این کارگردان می توان امیدوار بود که کارگردانی هست تا چهره امروزی لر و لرستان را به تصویر بکشد

 
ياد بود حسین پناهی عاشق بيقراري كه همه عمر به بيراهه رفت هرگز از بيراهه به راه نيامد يادش همواره با نجواهاي عاشقانه تان عجين باد

بیراهه رفته بودم
آن شب
دستم را گرفته بود و می کشید
زین بعد همه عمرم را
بیراهه خواهم رفت

پس از اینکه ناشر آمریکایی کتاب "جواهر مدینه" از چاپ و نشر آن منصرف شد، صربستان تنها کشوری بود که این رمان را چاپ و منتشر کرد.

توزیع کننده رمان "جواهر مدینه" در صربستان پس از آن تصمیم به جمع آوری نسخه های این کتاب از کتابفروشی های کشورش گرفت که مفتی معمر زوکارلیچ، یک رهبر مسلمانان صربستان، این کتاب را با کاریکاتورهای پیامبر اسلام که چاپ آنها در دانمارک جنجال آفرین شد، مقایسه کرد.

	شمار کتابهایی که از آثاربلایتون در جهان به فروش رسیده از پانصد میلیون نسخه فراتر است

بر اساس یک نظرسنجی که در دو هفته اول ماه اوت انجام شد، محبوبترین نویسنده این سرزمین کسی است که چهل سال از مرگش می گذرد و او نیز همچون خانم رولینگ سرسپرده به ادبیات کودکان بوده است.

این نظر سنجی از طرف بنیاد "جوایز کتاب کاستا" انجام شده است و دو هزار فرد بزرگسال در آن شرکت کرده اند.

مصاحبه گر: کاترین پورت ون

برگردان: بهروز عارفی

آیا تمایل دارید از شعر صحبت کنید؟

-  نه، هنگامی که واقعیت ها مبرم اند، شعر باید سکوت اختیار کند. چندی پیش در شهر ناصره واقع در جلیل، منطقه زادگاهم، در باره شعر سخنرانی می کردم. یک بار دیگر به دیدگاه «شعر ملی» و میهنی که گوئی فلسطینی ها محکومش شده اند، تاختم. نه، گل سرخ، الزاما نماد زخم های شهیدان نیست. فردای آن شب، بازدید آریل شارون از صحن مساجد در بیت المقدس به آتشی دامن زد که هنوز شعله ور است. واقعیت از هر سخنرانی گویا تر است... و این واقعیت درست مخالف گفته من درآمد. برای ما هنوز وقت آن نرسیده که فقط از شعر صحبت کنیم. ترانه زندگی سر دهیم و شکنندگی انسان را در برابر عشق به تصویر بکشیم.

نمایشنامه‌های من درباره‌ی وضعیت بشر، روابط احساسی، جنسیت، عرفان، خدا، شک، نبود ایمان و موضوع‌های این‌چنینی هستند و در این نمایشنامه‌ها کلی سئوال درباره‌ی همین موضوعات مطرح می‌شود و در نهایت هم جوابی به هیچ‌کدام‌اشان داده نمی شود. وقتی آدم می‌فهمد که این سئوال‌ها از عمق وجود ایرانی‌ها هم شنیده می‌شود، احساس شعف می‌کنم چون به من ثابت می‌شود که فرضیات و اعتقادات امانیستی‌ام درست است. آن چیزی که در زبان‌ها، تاریخ، جغرافیا در میان همه‌ی ملت‌ها یکسان است همین سئوال‌ها است.

سایت اختصاصی اریک امانوئل اشمیت/ اریک امانوئل اشمیت در ویکیپدیا

متن کامل مصاحبه اختصاصی با اریک امانوئل اشمیت را در سیب گاز زده بخوانید. از میان آثار او "مسیو ابراهیم و گلهای قران" با بازی عمر شریف به صورت فیلم سینمایی در آمده است. در حال حاضر، "خرده جنایت های زناشویی" با عنوان سوئدی "تا مرگ جدایمان سازد!" به تهیه کننده گی منصور حسینی در استکهلم به روی صحنه است.

يکی از کارهايي که به تازگی مورد اعتراض مسلمانان قرار گرفته، انتشار کتاب «جواهر مدينه» است که به زندگی عايشه، همسر محبوب پيامبر اسلام، پرداخته است. عايشه از کودکی به همسری حضرت محمد در می آيد و با اين که اتهام ارتباط با يکی از بردگان را داشته اما چون محمد آن را قابل روشن شدن نمی دانسته، و بفرمان آيه ای که بموقع نازل می شود، مجازات نمی شود.